Gdy komputer potrzebny jest do nauki i pracy dzieciom i rodzicom

Moja rodzina jest w komfortowej sytuacji, jeden komputer jak dotąd wystarcza nam wszystkim: mąż studiuje zdalnie już od kilku miesięcy i przyzwyczailiśmy się, że w weekendy komputer należy głównie do niego (transmisje wykładów i ćwiczeń online). W dni robocze z kolei on pracuje w dotychczasowym miejscu pracy, a my tak organizujemy sobie czas, żeby każdy zdążył ze swoimi zadaniami. 

Ułatwieniem w okiełznaniu nieporządku okazały się zakładki kart. Zadania pierwszoklasistki przesyłane przez wychowawcę, anglistę i katechetkę, a także inspiracje od świetliczanek i pedagogów wrzucam w folder o jej imieniu (na pasku zakładek). Takiż sam folder opisany imieniem syna posiada przedszkolak, i u niego również pojawiają się zadania przesyłane od wychowawcy i anglisty (jak dotąd). Ktoś mógł by się zżymać, na co pięciolatkowi zdalne nauczanie, ale my niezmiennie traktujemy zadania jako inspiracje, pomysły na aktywności w ciągu dnia i wspomagacze dobrej rutyny, więc przyjmujemy je z otwartością umysłu i serca, do czego zachęcamy i Was.

Jako nauczyciel mam i swój nowy folder na pasku zakładek "nauka zdalna", bo jednak moja korespondencja służbowa jest jeszcze bogatsza niż ta dzieci. A jak to jest u Was? Ciekawa jestem zwłaszcza jak wygląda nauka zdalna w starszych klasach?

Tymczasem nasz przegląd przez wybrane aktywności minionego tygodnia:

 21 marca - Światowy Dzień Zespołu Downa, zwany także Dniem Skarpetki w interpretacji Zu

I Adama. 

 Przypomnienie dla kochanej babci, by dbała o siebie.

 I samochód wykonany przez Adama, podczas gdy Zu poznawała kolejne liczby.

 Lekcje manicure podczas słonecznego popołudnia.

 Oraz lekcje fryzjerstwa z wykorzystaniem pluszaków...

oraz dostępnych w domu akcesoriów (resztek muliny jedynie, stąd skąpa czupryna papierowej pani)

 

nie zapominając oczywiście o dbaniu o porządek w miejscu pracy. Inaczej klienci nie przyjdą, bo kto chciałby żeby mu obcinano włosy w brudzie?

 Jeszcze jedna wiosenna praca - marzanna do schrupania, o której już chyba wspominałam.

I nauka malowania pastelami olejnymi z Deepak.

 Ja też postanowiłam pobawić się w fryzjera. 

 I wyszło całkiem nieźle. Nie dajcie się zwieść poprzednim zdjęciom, ścinanie włosów z kucyka nie było wystarczające, aczkolwiek użycie maszynki do strzyżenia okazało się strzałem w dziesiątkę.

 Zaangażowałam się w lokalną akcję charytatywną.

 I zmierzyłam się z tortem bezowym.

 Z braku składników w domu przekładanym kisielem truskawkowym, co okazało się wyborem dość niefortunnym, acz zjadliwym. 

 Syn testował zadanie dla Ucznia - ciecz nienewtonowską.

 A ja nadal testowałam swoje kulinarne zdolności.

 I mimo doprowadzenia w tym roku do śmierci przez zaniedbanie paprotki, storczyka i jakiegoś kującego zielonka, którego nazwy nie pamiętam, podjęłam z dziećmi ogrodnicze wyzwanie...

okraszone oczywiście stworzeniem eko- doniczek z plastikowych butelek.