No nad tym zadaniem męczyłam się naprawdę bardzo długo! Bawełna, len i inne, cienkie materiały nie są już tak łatwe w obróbce jak filc. Prują się, wyślizgują, trudno je zagiąć i utrzymać zgięcie. Dlatego do każdej literki zbierałam się po kilka dni. Zakup szpilek wszakże niezmiernie pomógł i w końcu ukończyłam dzieło. A oto i one:
Zawisną nad łóżeczkiem, więc trzeba im jeszcze dodać sznureczki bądź wstążki. Szycie na maszynie byłoby dużo prostsze i mniej pracochłonne, cóż jednak gdy maszyny brak. I może nie są najpiękniejsze, ale własne :) Umysł mój wypaczony studiami logopedycznymi kazał zauważyć podczas szycia, że imię Zuzia zawiera wszystkie prymarne samogłoski: U I A! Prymarne, czyli te, które pojawiają się najwcześniej w mowie, i od których w związku z tym zaczyna się naukę czytania. Są sobie najbardziej przeciwstawne - przy I maksymalnie rozciągamy usta w uśmiechu, przy U robimy dzióbek mocno zsuwając usta, A z kolei jest samogłoską najbardziej otwartą, wymawiając ja brodę odciągamy w dół. Samo wymawianie tych samogłosek to już nie lada ćwiczenie dla narządów artykulacyjnych oraz mięśni mimicznych twarzy - tzw. fitness twarzy ;)
Ja o tej nauce czytania z premedytacją tak tylko śladowo (w linkach w dziale "Wsparcie logopedyczne" co prawda sporo o metodzie, może jednak nie każdy sięgnął). W każdym razie pora na trochę więcej słów wyjaśnienia. Symultaniczno-sekwencyjna nauka czytania w metodzie krakowskiej ma różne zastosowanie. Można uczyć czytać zdrowe dzieci i wtedy jest zabawą, może także służyć jako droga do uczenia się mówienia w ogóle w przypadku dzieci niedosłyszących, z afazją, autyzmem i innymi zaburzeniami komunikacji językowej. W drugim przypadku nigdy nie może być jedyną techniką - oprócz niej konieczne są zadania ogólnorozwojowe, indywidualnie zróżnicowane, oraz inne techniki o których ciężko pisać ad hoc - wszystko zależy od konkretnego dziecka i diagnozy. Niektóre dzieci potrzebują tzw. Manualnego Torowania Głosek (MTG), dla innych ważny jest program słuchowy z wydłużonym trwaniem spółgłosek albo tzw. programowanie języka - wprowadzanie w określonej kolejności konkretnych struktur językowych, zgodnie z opracowanymi na podstawie wieloletnich doświadczeń zasadami. Zainteresowanych tematem zapraszam do rozmowy bądź odwiedzenia stron z działu "Wsparcie logopedyczne" a także blogów rodziców ćwiczących ze swoimi dziećmi "Deszczowy chłopiec" oraz "Wczesna edukacja Antka i Kuby".
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz